Bo teraz popatrz: znowu mamy śniegi

Szklane trumienki twych powiek pokryte

Zawiane usta -

Pajęczyny lodu

Śpią w twoich nozdrzach jak w maleńkich grotach



Bo teraz poczuj: znowu wieją mrozy

Żyły twe stygną jak kwiaty na szybie

Na ciepłym języku usiadł anioł chłodu

Szronem się pokrył strop podniebienia



Bo teraz posłysz: drwale dzwonią w drzewa

Sanie po śniegu jak po srebrnym chruście

Ptak skostniał

Zapadł

I uderzył w biegun



A dźwięk tak cienki jakby ktoś zakrzyknął