Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla;

Jest taki wiatr.

Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza;

Jest taki mróz.

Nie jesteś dla mnie tymianek ni róża,

Ani też "czuła pod miesiącem chwila" -

Lecz ciemny wiatr,

Lecz biały mróz.

Jest deszcz, co wargi kobiety odmienia;

Jest taki deszcz.



Jest blask, co uda kobiety odsłania;

Jest taki blask.

Nie szukasz we mnie silnego ramienia,

Ani ci w myśli "klejnot zaufania",

Lecz słony deszcz,

Lecz złoty blask.



Jest skwar, co ciała kochanków spopiela;

Jest taki skwar.

Jest śmierć, co oczy kochanków rozszerza;

Jest taka śmierć.

Oto na rośnych polanach Wesela

Z kości słoniowej unosi się wieża

Czysta jak skwar,

Gładka jak śmierć.


Do...



Tamtej kobiety nie było... Jej nigdy

Nie było nawet na włos - na cień włosa;

Umarła w chwili rozklejania powiek

Tak jeszcze młodych

Jak pączek kasztana.



Tamtej kobiety nie było. Już wcześniej - 

Tak, to ona wcześniej przepłaciła życiem

Piąstkę swą małą,

Wigotny paznokieć,

Skrzydełka sromu, z których miała wzlecieć.



Tamtej kobiety nie było. Nie było

Nocy łagodnej, objęcia się ramion,

Tych czterech ramion, co chciały ją począć,

A tylko wiatrak, co nimi poczyna...