Lubię z blachy twego kubka

Pić herbatę gorzką, pani - 

Lubię głaskać twego szczura,

Gdy się do mych nóg przyczołga - 



Albo gadam z pogrzebaczem,

Albo łajam karbidówkę:

Ordynarna to jest dama,

Nie zdobiąca twego dworu.



A wszak piękne masz niechlujstwo

Z astronomią złych pająków,

Z ciemną kaźnią twej piwnicy, 

Kędy boczki mrą na hakach.



O feudalna moja pani,

Chwalę sobie twe domostwo

Wieczny lennik na twych włosach,

Trwały wasal twego żebra...