Tak żyć to trudno

To jest nie do zniesienia to życie

To jest nie do zniesienia w doliny

To jest nie do zniesienia nad morze

Tak żyć to trudno



Tak żyć to trudno

To jest nie do zniesienia to życie

To życie okropne i wstydliwe jak garb

Nie do zniesienia z poddasza suszonych ryb

Tak żyć to trudno



Tak żyć to trudno

To trudno tak kochac w kółko nad pustym szlafrokiem

Nad brudna koszulą popsutym grzebieniem

Nie do zniesienia w doliny

Nie do zniesienia nad morze

Nie do zniesienia na rękach


Rozmowa o poezji



Od - do Lieberta...



D z i e w c z y n a:

Czy pan ją widzi? Czy ona się śni?

Czy też nadbiega - nagła jak z pagórka?



P o e t a:

Ona wynika z brodawek ogórka...



D z i e w c z y n a:

Pan kpi.

Pan ją jedwabnie - pan ją jak motyla

Po takich złotych i okrągłych lasach...

To jest jak z Dafnis bardzo czuła chwila...



P o e t a:

Owszem. Jak ostro 

Całowany tasak.



D z i e w c z y n a:

Rozumiem pana. Z wierzchu ta ironia,

A spodem czułość podpełza ku sercu...



P o e t a:

Dlaczego z pani jest taka piwonia,

Co czce zawzięcie być butelką perfum?...