Tak napisano
A, " /> Tak napisano
A, " /> 


Piękno tej kobiety zupełne jak kula

Każda noga jej skrzydło

Każda linia noga



Piękno tej kobiety jest odbijaniem Boga

W coraz dalszych więc mniejszych szczegółach



Gdy w ustach otwiera przepastne Afryki

Uda jej błyszczą jak brzegi Grenlandii

Jest życiem ujętym w obcęgi brwi

Krwią spływającą po błękitnych sieciach



A przecież widziałem jak szła kiedyś przez strych

Leżały tam maski żałoba i strach

Za każdym jej włosem uczepiony mnich

O napastliwie odsłoniętych kłach


"Umarł ze strachu"

Tak napisano

A wszędzie tylko blachy i mury -

I sztywne dymy jak wzdęte fryzury

Nad przerażeniem dachów.



Pisał o ludziach przemienionych w szczury,

O krzywych chmurach jak cienie odwachu,

Deklinował kaźnie,

Koniugował tortury -

Gramatyk strachu.



Gdzie się narodził?

A narodził się czule -

I jak innych - go smoczkiem wytrwale karmiono,

Ale ujrzał nad globem czarownicę zieloną

I jej piersi szczerbate półkule.



I szewiectwo, co wbija ćwieczki w środek mózgu.

I mularstwo, co gipsuje usta i powieki -

I nierzadko zachodził pod rzeźnickie ścieki,

By długo słuchać plusku.



"Umarł ze strachu"

Tak napisano -

Pisano gwizdem za węgłami nocy...

Miarą epoki są tacy prorocy

Nad przerażeniem dachów.