- Opowiedz ptaka...

Dobrze. Opowiadam:

Ta strzała była na końcu złocona,

złotnik ją strugał do perfidnych zadań...

niosąc ją z nieba, cieniutko się kona.



-Opowiedz rybę...

Dobrze. Opowiadam:

Ten motek czuły a jakże treściwy,

ktoś piękny może do twarzy przykładał,

bo twarz ma gładkość podobną do ryby.



-Opowiedz konia...

Dobrze. Opowiadam:

Najczulej pętać  jedwabiem. A potem

pieszczota noża na błyszczących zadach...

Koń nawet martwy odwdzięczy pieszczotę.



-Opowiedz rzeźnię...

Dobrze. Opowiadam:

Są jednorożce o ciężkich powiekach

wedrują białe po wiśniowych sadach,

ich grzywy płaczą na leniwych rzekach...


Rozmowa o poezji



Od - do Lieberta...



D z i e w c z y n a:

Czy pan ją widzi? Czy ona się śni?

Czy też nadbiega - nagła jak z pagórka?



P o e t a:

Ona wynika z brodawek ogórka...



D z i e w c z y n a:

Pan kpi.

Pan ją jedwabnie - pan ją jak motyla

Po takich złotych i okrągłych lasach...

To jest jak z Dafnis bardzo czuła chwila...



P o e t a:

Owszem. Jak ostro 

Całowany tasak.



D z i e w c z y n a:

Rozumiem pana. Z wierzchu ta ironia,

A spodem czułość podpełza ku sercu...



P o e t a:

Dlaczego z pani jest taka piwonia,

Co czce zawzięcie być butelką perfum?...