- Opowiedz ptaka...

Dobrze. Opowiadam:

Ta strzała była na końcu złocona,

złotnik ją strugał do perfidnych zadań...

niosąc ją z nieba, cieniutko się kona.



-Opowiedz rybę...

Dobrze. Opowiadam:

Ten motek czuły a jakże treściwy,

ktoś piękny może do twarzy przykładał,

bo twarz ma gładkość podobną do ryby.



-Opowiedz konia...

Dobrze. Opowiadam:

Najczulej pętać  jedwabiem. A potem

pieszczota noża na błyszczących zadach...

Koń nawet martwy odwdzięczy pieszczotę.



-Opowiedz rzeźnię...

Dobrze. Opowiadam:

Są jednorożce o ciężkich powiekach

wedrują białe po wiśniowych sadach,

ich grzywy płaczą na leniwych rzekach...


Nie cały minę Choć zostanie owo

Kochanie ziemi w bajorku i w oście

I przeświadczenie że śledź bywa w poście

Zarówno piękny jak pod jesień owoc



Bo kochać umiem kobietę i z rana

Gdy leży cicha z odklejoną rzęsą

A jak jest moja to jest całowana

W puder i w słońce W zachwyt i w mięso



Tak mnie ugadzam bo nie tylko z niebem

Ale z odbiciem nieba w całej nafcie

A teraz weźcie teraz wy potrafcie

Tyle zachwytu połączyć z pogrzebem



Słabi powiedzą tyle że to smutno

Mężni że słabych zatrzymuję w drodze

A ja zbierałem tylko te owoce

Co - że są krwawe - zbiera się przez płótno