Tak napisano
A, " /> Tak napisano
A, " /> 


Matko Boska od Aniołów

Matko Boska od pająków

Śnieżnych żagli smagła Pani

Sygnaturko z kolczykami

Matko Boska z żółtą twarzą

Matko Boska z orlim piórem

Matko Boska kolonialna

Łzo astralna i kopalna

Wędrująca na pirodze

Fruwająca na korwecie

Na holendrze latającym

W dumnej pozie na lawecie

Długoręka długoszyja

Złotopalca krągłogłowa

Pysznooka wąskostopa

Żyzna w ludzi jak Europa

O kopalnio naszych natchnień

O fabryko naszych pogód

O kościele naszych cierpień

Na księżyca wąskim sierpie

Matko Boska mądra taka

Żeś jak ogród z plonem łask

Rzuć najmniejszy choćby blask

W ciemne wiersze Grochowiaka


"Umarł ze strachu"

Tak napisano

A wszędzie tylko blachy i mury -

I sztywne dymy jak wzdęte fryzury

Nad przerażeniem dachów.



Pisał o ludziach przemienionych w szczury,

O krzywych chmurach jak cienie odwachu,

Deklinował kaźnie,

Koniugował tortury -

Gramatyk strachu.



Gdzie się narodził?

A narodził się czule -

I jak innych - go smoczkiem wytrwale karmiono,

Ale ujrzał nad globem czarownicę zieloną

I jej piersi szczerbate półkule.



I szewiectwo, co wbija ćwieczki w środek mózgu.

I mularstwo, co gipsuje usta i powieki -

I nierzadko zachodził pod rzeźnickie ścieki,

By długo słuchać plusku.



"Umarł ze strachu"

Tak napisano -

Pisano gwizdem za węgłami nocy...

Miarą epoki są tacy prorocy

Nad przerażeniem dachów.