Miłość dorosła zawsze jak kupiona;

Tak ją obracasz na zziębniętych palcach,

Jak chłop obraca przed dobiciem targu

Banknot nasiąkły zapachem siennika,

Tak ty obracasz: główkę z porcelany,

Piersi stojące na baczność z grzeczności.



Miłość dorosła między tobą: całym,

A szczegółami damskiej garderoby;

Romeo klipsa, Kawaler Podwiązki"

Teraz dopiero potrafiłbyś kochać

Kroplę na wardze, cień bzu na policzku,

Zapach bijący z porannej pościeli.

Spójrz, jaki żebrak: w smokingu zaledwie

Z ramion fryzjera czułych wypuszczony,

Jakby niesyty tej słodkiej miłości

Rękę wyciąga


Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla;

Jest taki wiatr.

Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza;

Jest taki mróz.

Nie jesteś dla mnie tymianek ni róża,

Ani też "czuła pod miesiącem chwila" -

Lecz ciemny wiatr,

Lecz biały mróz.

Jest deszcz, co wargi kobiety odmienia;

Jest taki deszcz.



Jest blask, co uda kobiety odsłania;

Jest taki blask.

Nie szukasz we mnie silnego ramienia,

Ani ci w myśli "klejnot zaufania",

Lecz słony deszcz,

Lecz złoty blask.



Jest skwar, co ciała kochanków spopiela;

Jest taki skwar.

Jest śmierć, co oczy kochanków rozszerza;

Jest taka śmierć.

Oto na rośnych polanach Wesela

Z kości słoniowej unosi się wieża

Czysta jak skwar,

Gładka jak śmierć.