Miłość dorosła zawsze jak kupiona;

Tak ją obracasz na zziębniętych palcach,

Jak chłop obraca przed dobiciem targu

Banknot nasiąkły zapachem siennika,

Tak ty obracasz: główkę z porcelany,

Piersi stojące na baczność z grzeczności.



Miłość dorosła między tobą: całym,

A szczegółami damskiej garderoby;

Romeo klipsa, Kawaler Podwiązki"

Teraz dopiero potrafiłbyś kochać

Kroplę na wardze, cień bzu na policzku,

Zapach bijący z porannej pościeli.

Spójrz, jaki żebrak: w smokingu zaledwie

Z ramion fryzjera czułych wypuszczony,

Jakby niesyty tej słodkiej miłości

Rękę wyciąga


Lubię z blachy twego kubka

Pić herbatę gorzką, pani - 

Lubię głaskać twego szczura,

Gdy się do mych nóg przyczołga - 



Albo gadam z pogrzebaczem,

Albo łajam karbidówkę:

Ordynarna to jest dama,

Nie zdobiąca twego dworu.



A wszak piękne masz niechlujstwo

Z astronomią złych pająków,

Z ciemną kaźnią twej piwnicy, 

Kędy boczki mrą na hakach.



O feudalna moja pani,

Chwalę sobie twe domostwo

Wieczny lennik na twych włosach,

Trwały wasal twego żebra...