Czeluście tych nocy - podłużne jak wnętrza trąb - 

A tu się pali światełko,

A tam się maże światełko,

W czeluściach tych nocy głowa twoja blada jak lampion

Do moich ciemnozłotych rąk

Kładzie się

Miałko.



I drżymy. Dygot -

Wiatru łopot,

Łoskot kanonad,



Chlupot łopat -

Wszystko w czeluściach tej ogromnej trąby,

Którą rozdyma krzyczący listopad.



Więc tamci milczący, wiszący na moście,

I ci, co roznoszą pociski tak płasko,

I ci, zamknięci kluczami jak miasto,

I tamci, rozwarci bagnetem na oścież

Mają nas -

W szczycie widowni



Dwie świece,

Dwie kukły wbite na jeden patyk,

Parę kochanków, co korzysta śpiesznie

Z przyćmionych świateł.


Miłość dorosła zawsze jak kupiona;

Tak ją obracasz na zziębniętych palcach,

Jak chłop obraca przed dobiciem targu

Banknot nasiąkły zapachem siennika,

Tak ty obracasz: główkę z porcelany,

Piersi stojące na baczność z grzeczności.



Miłość dorosła między tobą: całym,

A szczegółami damskiej garderoby;

Romeo klipsa, Kawaler Podwiązki"

Teraz dopiero potrafiłbyś kochać

Kroplę na wardze, cień bzu na policzku,

Zapach bijący z porannej pościeli.

Spójrz, jaki żebrak: w smokingu zaledwie

Z ramion fryzjera czułych wypuszczony,

Jakby niesyty tej słodkiej miłości

Rękę wyciąga