Tak napisano
A, Ta się pojawia. Wychodzi z ręcznika Tak napisano
A, Ta się pojawia. Wychodzi z ręcznika 


"Umarł ze strachu"

Tak napisano

A wszędzie tylko blachy i mury -

I sztywne dymy jak wzdęte fryzury

Nad przerażeniem dachów.



Pisał o ludziach przemienionych w szczury,

O krzywych chmurach jak cienie odwachu,

Deklinował kaźnie,

Koniugował tortury -

Gramatyk strachu.



Gdzie się narodził?

A narodził się czule -

I jak innych - go smoczkiem wytrwale karmiono,

Ale ujrzał nad globem czarownicę zieloną

I jej piersi szczerbate półkule.



I szewiectwo, co wbija ćwieczki w środek mózgu.

I mularstwo, co gipsuje usta i powieki -

I nierzadko zachodził pod rzeźnickie ścieki,

By długo słuchać plusku.



"Umarł ze strachu"

Tak napisano -

Pisano gwizdem za węgłami nocy...

Miarą epoki są tacy prorocy

Nad przerażeniem dachów.


Ta się pojawia. Wychodzi z ręcznika

Nastroszonego Brązowa z błękitu

Ale jak lemur skupiona w sobie

Ma coś z bokserskiej lśniącej rękawicy



Gniewem ją można Można ją karioką

Ona się pręży Lubi pełne światła

Ziemia jest mocna pod jej podeszwami

Ziemia ma twarde ściągłe mięśnie brzucha



I ona pójdzie bruneta bez sukni

Tylko w zielonym szaliku na szyi

Parasol - czarny Nóż - przedpotopowy

Buty - sandały z żyłką między palce