Do...



Tamtej kobiety nie było... Jej nigdy

Nie było nawet na włos - na cień włosa;

Umarła w chwili rozklejania powiek

Tak jeszcze młodych

Jak pączek kasztana.



Tamtej kobiety nie było. Już wcześniej - 

Tak, to ona wcześniej przepłaciła życiem

Piąstkę swą małą,

Wigotny paznokieć,

Skrzydełka sromu, z których miała wzlecieć.



Tamtej kobiety nie było. Nie było

Nocy łagodnej, objęcia się ramion,

Tych czterech ramion, co chciały ją począć,

A tylko wiatrak, co nimi poczyna...