Opowiedział mi człowiek, który pije wódkę

że ma nogi dosyć dobre, na starość też nie narzeka;

że nawet wierzy w Boga, to znaczy coś po śmierci;

że owszem,

że odłożył.

Na czarną godzinę.



Odrzekłem człowiekowi, popijając wódkę,

że chmury jeśli sine, to tak zwykle bywa pod jesień,

że jest to rzecz normalna iż drzewa krzywo rosną,

a ptaszki - krocząc po śniegu- przeziębiają łapy.



Potem

Padliśmy sobie

w ramiona

z wielkim płaczem


Miłość dorosła zawsze jak kupiona;

Tak ją obracasz na zziębniętych palcach,

Jak chłop obraca przed dobiciem targu

Banknot nasiąkły zapachem siennika,

Tak ty obracasz: główkę z porcelany,

Piersi stojące na baczność z grzeczności.



Miłość dorosła między tobą: całym,

A szczegółami damskiej garderoby;

Romeo klipsa, Kawaler Podwiązki"

Teraz dopiero potrafiłbyś kochać

Kroplę na wardze, cień bzu na policzku,

Zapach bijący z porannej pościeli.

Spójrz, jaki żebrak: w smokingu zaledwie

Z ramion fryzjera czułych wypuszczony,

Jakby niesyty tej słodkiej miłości

Rękę wyciąga